يعنى عدّهء شوهر خود بينداختم اكنون چهار ماه و ده روز نميتوان صبر كردن و رسول گفت : هيچكس را كه ايمان دارد بخداى و بقيامت نبود كه بر مرد سوك دارد بالاى سه روز مگر زن كه سوك شوهر دارد چهار ماه و ده روز . سعيد بن المسيب گفت : حكمت در تخصيص آن چهار ماه و ده روز آنست كه با اين مدّت خداى تعالى حيات در فرزند بيافريند پس چون مدّت عدّهء ايشان به آخر رسد و تمام شود هيچ بزه نباشد بر شما ، خطاب باولياء زنان است در آنچه ايشان كنند به خود از نكاح يا زينت يا رغبت در نكاح مادام تا بمعروف يعنى بقاعدهء شرع باشد و خداى تعالى بدانچه شما ميكنيد داناست . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 235 ] وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَنْ تَقُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 235 ) خطاب مىكند مردان را ميگويد كه : بر شما هيچ بزه نيست در آنچه تعريض كنيد شما از خواستن زنان عدّه‌دار ، تعريض آن بود كه گويد : تو زنى صالح و عاقلى ترا بنگزيرد از آنكه در پيش كار تو كسى باشد كه غمخوارگى تو مىكند . سكينه بنت حنظله روايت مىكند كه محمّد بن على الباقر عليه السّلام در نزديك من آمد و من در عدّه بودم مرا گفت : همانا شناخته باشى قرابت من از رسول و حقّ پدران من و جدّ من علىّ بن ابى طالب و قدم و سابقهء او ، من گفتم : يابن رسول اللّه مرا خطبه ميكنى و من در عدّه‌ام و مردمان فقه و علم از تو مىآموزند ؟ - گفت : اى سبحان اللّه ، من خطبتى نكردم و من حديث جدّم و پدرم كردم و سابقهء ايشان ، تو نشنيدى كه رسول نزديك امّ سلمه شد و او در عدّه بود حديث خود و مكان و منزلت خود ميگفت بر دست تكيه‌زده تا كه حصير در دست او اثر كرد و آنكه او كرد خطبه نبود و هيچ بزه نيست كه شما پنهان داريد در نفس خود از خطبهء ايشان ، خداى ميداند كه زود بود كه شما ياد ايشان كنيد .